தீபா அனப்பரா 'பூமியின் கடைசி' மற்றும் இந்தியாவின் காலனித்துவ கடந்த காலத்தைப் பற்றி விவாதிக்கிறார்

தீபா அனப்பராவின் பூமியின் கடைசிப் பகுதி இந்தியக் குரல்களை மீண்டும் பேரரசின் மையத்தில் நிலைநிறுத்தும் காலனித்துவக் கதைகளின் சக்திவாய்ந்த மறுகற்பனையாகும்.

திபெத்தின் பரந்த நிலப்பரப்புகளுக்கு எதிராக அமைக்கப்பட்டது மற்றும் பிரிட்டிஷ் இந்தியா, இந்தக் கதை இந்திய சர்வேயரான பால்ராம் மற்றும் பிரிட்டிஷ் ஆய்வாளரான கேத்தரின் ஆகியோர் பலவீனமான சலுகைகளைக் கடந்து செல்வதைப் பின்தொடர்கிறது.

வரைபடவியல், பயணம் மற்றும் அமைதியான எதிர்ப்பு மூலம், அனப்பரா வரலாற்றில் யார் நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள், யார் முழுமையாக எழுதப்படுகிறார்கள் என்பதை விசாரிக்கிறார்.

பிரிட்டிஷ் தெற்காசிய வாசகர்களுக்கு, இந்த நாவல் குறிப்பாக எதிரொலிப்பதாக உணர்கிறது, மரபுவழி காலனித்துவக் கண்ணோட்டங்களை சவால் செய்கிறது, அதே நேரத்தில் அழிக்கப்பட்ட மூதாதையர் அனுபவங்களுடன் நம்மை மீண்டும் இணைக்கிறது.

DESIblitz உடன் பேசுகையில், அனப்பரா, மறக்கப்பட்ட இந்திய ஆய்வாளர்கள், ஏகாதிபத்திய சக்தி, தீவிர நிலப்பரப்புகளில் தனிமை மற்றும் காப்பகங்கள் வைத்திருக்க மறுக்கும் கதைகளை புனைகதைகள் ஏன் மீட்டெடுக்க முடியும் என்பதைப் பற்றி விவாதிக்கிறார்.

பூமியின் கடைசிப் பகுதி ஏகாதிபத்திய வரலாற்றிலிருந்து பெரும்பாலும் அழிக்கப்படும் இந்தியக் குரல்களை மையமாகக் கொண்டது. புனைகதைகளின் மூலம் இந்த மறைக்கப்பட்ட கதைகளை மீட்டெடுப்பது உங்களுக்கு ஏன் முக்கியமானது?

19 ஆம் நூற்றாண்டில், துணைக்கண்டம் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தபோது, ​​இந்திய அனுபவம் எப்படி இருந்திருக்கும் என்பதைப் பற்றி நான் ஆர்வமாக இருந்தேன்.

18 வருடங்களுக்கு முன்பு நான் இந்தியாவிலிருந்து இங்கிலாந்துக்கு குடிபெயர்ந்தபோது, ​​காலனித்துவத்தால் ஏற்பட்ட சேதம் குறித்த அறியாமையின் அளவு - வேண்டுமென்றோ அல்லது வேறுவிதமாகவோ - என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது, மேலும் பிரிட்டன் அதன் காலனித்துவ கடந்த காலத்தைப் பற்றி வைத்திருக்கும் தொகுக்கப்பட்ட காப்பகங்களைப் பற்றி சிந்திக்க வைத்தது இதுதான் என்று சொல்வது நியாயம்.

காலனித்துவத்தை ஒரு நாகரிகப் பணியாக சித்தரிக்க முயற்சிக்கும் இந்தக் காப்பகங்களில் சொல்லப்படாத கதைகள் என்ன?

அந்தக் கதைகளை மீண்டும் கற்பனை செய்ய புனைகதை எனக்கு அனுமதித்தது.

பல்ராம், ஆவணக் காப்பகங்களில் பெரும்பாலும் இல்லாத உண்மையான இந்திய ஆய்வாளர்களால் ஈர்க்கப்பட்டவர். அவரது குரலை வடிவமைக்கும்போது வரலாற்று ஆராய்ச்சியையும் கற்பனையையும் எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்தினீர்கள்?

19 ஆம் நூற்றாண்டில், பிரிட்டன் இந்தியர்களுக்கு அவர்களின் உடல்களை ஆய்வுக் கருவிகளாகப் பயன்படுத்தவும், திபெத்தை வரைபடமாக்கவும் பயிற்சி அளித்தது, ஏனெனில் அது மேற்கத்தியர்களை உள்ளே அனுமதிக்கவில்லை.

இந்திய உளவு-ஆய்வாளர்கள் திபெத்தை ஆராய்ந்து, ஆங்கிலேயர்களுக்கு தகவல்களைக் கொண்டு வந்தனர்.

எங்களுக்கு இவ்வளவு தெரியும், மேலும் திபெத் வழியாக அவர்கள் சென்ற பாதைகளைக் காணக்கூடிய ஆவணங்கள் உள்ளன.

ஹிலாரி மான்டெல் தனது பிபிசி ரீத் விரிவுரைகளில், ஒரு கதாபாத்திரத்தின் உட்புறத்தை கற்பனை செய்ய தன்னை அனுமதித்ததாகக் கூறினார், ஆனால் வெளிப்புறம் - உதாரணமாக அவரது அறையில் உள்ள வால்பேப்பர் - உண்மையின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும்.

முடிந்தவரை, இந்த வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்ற முயற்சித்தேன்.

பால்ராமின் வாழ்க்கையின் விவரங்கள் - அவர் எப்படி நினைக்கிறார், அவரது உந்துதல்கள் - கற்பனை செய்யப்பட்டவை, ஆனால் அந்தக் காலத்தில் வரைபடவியல் மற்றும் பயணம் என்னவாக இருந்தது என்பது பற்றிய விவரங்கள் ஆராய்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

கணக்கெடுப்பு மற்றும் அப்போது பயன்படுத்தப்பட்ட கருவிகள் பற்றி அறிய இந்தியாவிலும் இங்கிலாந்திலும் உள்ள ஆவணக் காப்பகங்களை நான் கலந்தாலோசித்தேன்.

கேத்தரின் விக்டோரியன் பாலின விதிமுறைகளை மீறுகிறார், ஆனால் இன்னும் காலனித்துவ சலுகையைக் கொண்டுள்ளார். இவ்வளவு சிக்கலான பெண் ஆய்வாளரை எழுதுவதை நீங்கள் எவ்வாறு அணுகினீர்கள்?

19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் திபெத்துக்குப் பயணம் செய்த பெண் ஆய்வாளர்களின் கணக்குகள் இருப்பதால், கேத்தரின் பற்றி எழுதுவது சில வழிகளில் எளிதாக இருந்தது.

ஒரு பெண்ணாக இருப்பதாலும், சமூகம் அவர்கள் மீது விதித்துள்ள கட்டுப்பாடுகளை எதிர்கொள்வதாலும், இந்தப் பெண் ஆய்வாளர்கள் ஏகாதிபத்தியவாதிகளாக மாறவில்லை; அவர்களின் கருத்துக்களும், இந்தியர்களைப் பற்றி இழிவாகவே உள்ளன.

பெண் ஆய்வாளர்களைப் பற்றி அவர்களின் கணக்குகள் மூலம் நான் என்ன கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு கேத்தரின் எழுதினேன்.

கேத்தரின் ஒரு இந்தியத் தாயாரைக் கொண்டுள்ளார், அதனால் தான் பெற்றிருக்கும் சலுகை எவ்வளவு பலவீனமானது என்பதை அவள் நன்கு அறிந்திருக்கிறாள்.

இந்த நாவல் வரைபடங்களையும் வரைபடவியலையும் அதிகாரக் கருவிகளாக ஆராய்கிறது. வரலாற்றை மீண்டும் எழுதுவதற்கான ஒரு வழியாக கதைசொல்லலை நீங்கள் பார்க்கிறீர்களா?

நான் அதை வரலாற்றை மீண்டும் எழுதுவதாகப் பார்க்கவில்லை, ஆனால் அது ஏற்கனவே உள்ள பதிவுகள் மற்றும் காப்பகங்களில் இருந்து விடுபட்ட வரலாற்றின் அம்சங்களை மீண்டும் உருவாக்குவது பற்றியது.

இந்திய வரலாறு, அந்தக் காலத்தில் இந்தியாவை ஆண்ட ஆங்கிலேயர்களால் எழுதப்பட்டது, எனவே அந்தக் காலத்தைப் பற்றிய நமது பார்வை ஏகாதிபத்தியக் கண்ணோட்டமாகும்.

காலனித்துவவாதிகளின் பார்வையில் இருந்து பார்த்தால் அது எப்படி வித்தியாசமாக இருக்கும்? காப்பகங்களில் உள்ள இடைவெளிகள் என்ன?

புனைவுகள் அந்த தருணங்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும்.

திபெத் ஒரு தனித்த கதாபாத்திரமாக உணர்கிறது. அங்கு பயணம் செய்வது உங்கள் எழுத்தில் எவ்வாறு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது மற்றும் நாவலை எவ்வாறு மறுவடிவமைத்தது?

திபெத்தில் நான் காண உதவியாக இருந்த விஷயங்களில் ஒன்று, திபெத்தியர்கள் தங்கள் நிலத்தை எந்த வகையான புனிதத்தன்மையுடன் முதலீடு செய்தார்கள் என்பதுதான்.

அவர்கள் ஏரிகளையும் மலைகளையும் புனிதமாகக் கருதுகிறார்கள்; அவற்றிடம் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்.

நாம் அடிக்கடி பார்க்காத இயற்கை உலகத்துடனான அந்த வகையான உறவு, எனக்கு சாட்சியாக இருப்பது முக்கியம்.

மக்கள் தங்கள் நிலத்தையும் இயற்கை உலகையும் மதிக்கும் விதங்களைக் கண்டு நான் நெகிழ்ச்சியடைந்தேன்.

இதிலிருந்து எல்லோரும் கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்று நான் நினைக்கிறேன், குறிப்பாக இன்றைய காலகட்டத்தில். அந்த உறவை நாவலில் வெளிப்படுத்த முயற்சித்தேன்.

பல்ராம் மற்றும் கேத்தரின் இடையே சேடக் மர்மமான முறையில் நகர்கிறார். அவர் எதை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார், இரு உலகங்களுக்கும் இடையில் இருப்பது அவருக்கு ஏன் முக்கியமானது?

ஏகாதிபத்தியம் என்பது காலனித்துவப்படுத்தப்பட்ட நிறுவனங்களை எல்லாம் அகற்றுவதாகும்.

நீங்கள் யார், அல்லது உங்கள் உந்துதல்கள் மற்றும் நோக்கங்கள் என்ன என்பதை காலனித்துவவாதி முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள அனுமதிக்காதது, ஒரு சுயத்தைப் பிடித்துக் கொள்வதற்கான ஒரு வழியாகும், மேலும் சேதக்கின் கதை இதை விளக்குகிறது என்று நம்புகிறேன்.

பூமியின் கடைசிப் பகுதி "ஆய்வாளர்" என்று யார் அழைக்கப்படுகிறார்கள் என்ற கேள்விகள். பயணம் மற்றும் சாகச கலாச்சாரத்தில் இன்றும் இந்தப் படிநிலைகள் இருப்பதாக நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?

எவரெஸ்டிலிருந்து வெளிவரும் சில கதைகளைப் பார்க்கும்போது, ​​ஷெர்பாக்கள் உதவியாளர்களாகவும், மேற்கத்தியர்கள் வெற்றியாளர்களாகவும் இருக்கிறார்கள், இந்தப் பிரிவுகள் இன்றுவரை உள்ளன.

ஆனால் தெளிவாக அதிக விழிப்புணர்வு உள்ளது, மேலும் இந்த பிரிவுகள் சவால் செய்யப்படுகின்றன.

அந்த நிலத்தில் பிறந்த மக்களால் ஏற்கனவே நிறைந்த ஒரு நிலப்பரப்பில் 'ஆய்வாளர்' என்று அழைக்கப்பட வேண்டிய யாராவது இருக்கிறார்களா என்பதைப் பார்ப்பதில் எனது நாவல் அதிக ஆர்வமாக உள்ளது.

இரு கதாநாயகர்களும் பரந்த நிலப்பரப்புகளில் ஆழ்ந்த தனிமையை அனுபவிக்கிறார்கள். இத்தகைய தீவிரமான சூழல்களில் எழுத்துத் தனிமையை நீங்கள் எவ்வாறு அணுகினீர்கள்?

அதிக உயரத்தில் மலையேற்றம் செய்வது உரையாடலுக்கு மிகக் குறைந்த சக்தியை உங்களுக்கு வழங்கும்.

இதன் பொருள் கதாபாத்திரங்கள் பெரும்பாலான நேரம் தங்கள் எண்ணங்களுடன் தனியாக இருப்பார்கள்.

ஆனால் நான் அதை தனிமை என்று விவரிக்க மாட்டேன். தனிமை பலனளிக்கும்.

உங்கள் முந்தைய சில முடிவுகளை நீங்கள் மறுபரிசீலனை செய்யவோ அல்லது உங்கள் செயல்களை புதிய வெளிச்சத்தில் பார்க்கவோ முடியும்.

நீங்கள் மேற்கோள் காட்டியுள்ளீர்கள் கிம் மற்றும் மோபி-டிக் இந்த கிளாசிக் படைப்புகள் ஆக்கப்பூர்வமாக என்ன வழங்கின, நீங்கள் எதை சவால் செய்ய அல்லது தலைகீழாக மாற்ற விரும்பினீர்கள்?

மோபி-டிக் தத்துவார்த்த கேள்விகளைக் கேட்க அஞ்சாத ஒரு சாகச நாவலை எழுத எனக்கு தைரியத்தை அளித்தது.

இது ஒரு திசைதிருப்பும் கதையும் கூட, ஒரு மோதலில் இருந்து இன்னொரு மோதலுக்குத் தாவும் நாவல் அல்ல.

கிம்மறுபுறம், அதிரடி சதித்திட்டத்தைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தை முழுமையாக ஆதரிக்கிறது.

நான் அதை சவால் செய்ய விரும்பினேன், நிச்சயமாக, ஆனால் அதே நேரத்தில், கிப்ளிங் நாவலில் கிம்மிற்கு வழங்கும் அதே சிக்கலான தன்மையுடன் கதாபாத்திரங்களை எழுத விரும்பினேன்.

உங்கள் படைப்புகளைக் கண்டுபிடிக்கும் தெற்காசிய வாசகர்களுக்கு, பால்ராமின் பயணத்திலிருந்து அவர்கள் என்ன எடுத்துச் செல்வார்கள் என்று நம்புகிறீர்கள்?

கடந்த காலம் நம் கற்பனைகளில் எவ்வாறு செல்வாக்கு செலுத்துகிறது, நாம் நம்மை எப்படிப் பார்க்கிறோம் என்பதைப் பற்றி சிந்திக்க இது நம்மைத் தூண்டும் என்று நம்புகிறேன்.

நிலப்பரப்புடன் நமக்குள்ள உறவை இது விசாரிக்க வைக்கும் என்று நம்புகிறேன்.

ஒரு காலத்தில், நாம் நிலத்தைப் புனிதமாகக் கருதினோம், ஆனால் இப்போது, ​​அதை எவ்வாறு சுரண்டுவது என்பது பற்றி நாம் தொடர்ந்து யோசித்து வருகிறோம், பெரும்பாலும் அது நமக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும்.

அதன் இதயத்தில், பூமியின் கடைசிப் பகுதி நினைவகம், நிலம் மற்றும் முகமை பற்றிய தியானமாகும்.

அனப்பராவின் சிந்தனைகள் வாசகர்களை எவ்வாறு மறுபரிசீலனை செய்ய அழைக்கின்றன காலனித்துவ வரலாறுகள் அடையாளம், கற்பனை மற்றும் இயற்கை உலகத்துடனான நமது உறவை தொடர்ந்து வடிவமைக்கிறோம்.

தெற்காசியர்களைப் பொறுத்தவரை, பால்ராமின் பயணம் நமது கடந்த காலம் ஏகாதிபத்திய பதிவுகளுடன் மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

அது நிலப்பரப்புகளிலும், மௌனங்களிலும், மீண்டும் சொல்லப்படக் காத்திருக்கும் கதைகளிலும் வாழ்கிறது.

வரலாற்றிலிருந்து பெரும்பாலும் அழிக்கப்படும் இந்திய அனுபவங்களை மையமாகக் கொண்டு, அனப்பரா அமைதியான தீவிரமான மீட்புச் செயலை வழங்குகிறார்.

பூமியின் கடைசிப் பகுதி தீபா அனப்பரா எழுதியது ஒன்வேர்ல்ட் பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டது.