பெர்லின் சுவர் வீழ்ந்த அந்த இரவின் நினைவு என்னை விட்டு ஒருபோதும் நீங்கவில்லை.
மான்செஸ்டரைச் சேர்ந்த எழுத்தாளரும் ஆசிரியருமான ஷீனா கலையில், வரலாறும் மனித அனுபவமும் சந்திக்கும் புள்ளியில் உள்ள சொல்லப்படாத கதைகளை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும் தனது திறமைக்காக நீண்ட காலமாக அறியப்படுகிறார்.
அவரது நான்காவது நாவல், மற்றவர்கள்இது, 1989-ஆம் ஆண்டில் கிழக்கு ஜெர்மனியில், பெர்லின் சுவர் ஆட்டம் கண்டுகொண்டிருக்க, அப்பகுதி முழுவதும் ஒரு அமைதியான புரட்சி பரவிக்கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
மொசாம்பிக்கைச் சேர்ந்த தொழிற்சாலை ஊழியரான அர்மாண்டோ, இந்திய மருத்துவ மாணவியான லோலிதா, மற்றும் தப்பிச் செல்லக் கனவு காணும் கிழக்கு பெர்லினைச் சேர்ந்த தியோ ஆகியோரின் வாழ்க்கை, ஒரு பதட்டமான முக்கோணக் காதலில் எப்படிப் பின்னிப் பிணைந்து போகிறது என்பதை இந்தக் கதை விவரிக்கிறது.
அவர்களின் கண்ணோட்டங்களின் வழியே, கலையில் ஆராய்கிறார் இடம்பெயர்வுசொந்தம் என்ற உணர்வு, மற்றும் உங்கள் காலடியில் உலக ஒழுங்கு மாறும்போது எழும் தனிப்பட்ட தர்மசங்கடங்கள்.
DESIblitz-க்கு அளித்த ஒரு நேர்காணலில், தன்னை வடிவமைத்த வரலாற்று ஆராய்ச்சி, பன்மொழி கதைசொல்லல் மற்றும் உலகளாவிய கண்ணோட்டங்கள் குறித்து அவர் சிந்தித்துப் பார்க்கிறார். மற்றவர்கள்அத்துடன், மகளிர் பரிசு 2026-க்கான நீண்ட பட்டியலில் இடம்பெற்று அது பெற்றுள்ள அங்கீகாரமும்.
என்ன உத்வேகம் மற்றவர்கள்
மற்றவர்கள் வரலாறு, இடம்பெயர்வு மற்றும் தனிப்பட்ட நினைவுகள் மீதான நீண்டகால ஈடுபாட்டிலிருந்து இது உருவாகிறது.
ஷீனா கலையில் விளக்குகிறார்: “சமீப காலமாக நான் நிறைய கடந்த காலத்தைப் பற்றி சிந்தித்து வருகிறேன், ஒருவேளை இது நடுத்தர வயதின் அறிகுறியாக இருக்கலாம்!”
1989-ல் நான் புடாபெஸ்டில் ஒரு பொறியியல் மாணவனாக இருந்தேன்; பெர்லின் சுவர் வீழ்ந்த அந்த இரவின் நினைவு என்னை விட்டு ஒருபோதும் நீங்கவில்லை.
உள்நாட்டுப் போருக்குப் பிந்தைய மொசாம்பிக்கில் பெற்ற பிற்கால அனுபவங்கள், இடம்பெயர்வு குறித்த அவரது புரிதலுக்கு ஆழத்தைச் சேர்த்தன என்று அவர் தொடர்கிறார்:
தங்கள் இளமைப் பருவத்தை கிழக்கு ஜெர்மனியில் கழித்து, பின்னர் அங்கிருந்து வெளியேற வேண்டியிருந்த மொசாம்பிக்கர்களான சில மட்ஜெர்மான்களை நான் சந்தித்தேன்.
எனக்கு இந்த இரண்டு ஆழமான நினைவுகள் இருந்தன, அவற்றை ஏதேனும் ஒரு வகையில் இணைக்க விரும்பினேன்.
இந்தப் புத்தகம், 1989-ஆம் ஆண்டு கிழக்கு ஜெர்மனியில் நிகழ்ந்த ஒரு பெரும் உலகளாவிய மாற்றத்தின் பின்னணியில் அமைந்துள்ளது.
கலையில் மேலும் விவரிக்கிறார்: “சோவியத் யூனியனின் வீழ்ச்சி, ஜெர்மனியின் மீள் ஒருங்கிணைப்பு, மற்றும் ஐரோப்பியத் திட்டத்தின் விரிவாக்கம் ஆகியவை மேற்கத்திய நாடுகளில் பெரும்பாலும் ஒரு நேர்மறையான கண்ணோட்டத்திலேயே பார்க்கப்பட்டுள்ளன.”
ஆனால் இந்த நிகழ்வுகள், நாம் இப்போது உலகத் தெற்கு என்று அழைக்கும் பகுதிகளைச் சேர்ந்த மக்களின் வாழ்க்கையில் ஆழமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தின.
இந்த மாறுபட்ட கண்ணோட்டத்தையும், இடம்பெயர்வின் சொல்லப்படாத கதையையும்தான் நான் ஆராய விரும்பினேன்; அதை ஒரு முக்கோணக் காதலின் சிக்கல்களின் வழியே ஆராய விரும்பினேன்.
பால்டிக் கடலோரத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய நகரத்தில் அமைந்துள்ளது, மற்றவர்கள் அரசியல் கொந்தளிப்புகளுக்கு மத்தியில், காதலையும் நிச்சயமற்ற தன்மையையும் எதிர்கொள்ளும் மூன்று இளைஞர்களின் பயணத்தை இக்கதை விவரிக்கிறது.
அர்மாண்டோவும் லோலிட்டாவும் டாய்ச் டெமோக்ராடிஷ் ரிபப்ளிக் (DDR)-இல் வாழவும், படிக்கவும், வேலை செய்யவும் தேர்வு செய்ய, கிழக்கு ஜெர்மனியரான தியோவோ அங்கிருந்து தப்பிச் செல்லக் கனவு காண்கிறான்.
இடம்பெயர்வின் புறக்கணிக்கப்பட்ட கதைகளை கலையில் முன்னிலைப்படுத்துகிறார்:
கிழக்கு ஜெர்மானியர்கள் பெர்லின் சுவருக்கு மேலாகவோ அல்லது கீழாகவோ தப்பிச் செல்ல அடிக்கடி முயன்றனர் என்பது நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும், 5,000-க்கும் மேற்பட்டோர் பால்டிக் கடலை நீந்தியோ அல்லது படகிலோ கடந்து டென்மார்க்கிற்குச் செல்ல முயன்றனர் என்பது அவ்வளவாக அறியப்படவில்லை.
இந்த வழியில், மற்றவர்கள் நாம் அனைவரும் உணரக்கூடிய தனிப்பட்ட தர்மசங்கடங்களின் வழியாக, இடம்பெயர்வு மற்றும் சொந்தம் என்ற உணர்வு குறித்த தற்போதைய உரையாடல்களை இது எடுத்துரைக்கிறது.
இடம்பெயர்வு மற்றும் சொந்தம் குறித்த ஆய்வு
ஷீனா கலையிலின் கதையில் இடம்பெயர்வு ஒரு மையக் கருப்பொருளாக அமைகிறது.
அவள் மனித நடமாட்டத்திற்கும் இயற்கை உலகத்திற்கும் இடையே ஒரு ஒப்புமையை வரைகிறாள்:
பென்குயின்கள் தங்கள் குடும்பங்களுக்கு உணவையும் சிறந்த சூழலையும் தேடி இடம்பெயர்வதைப் பார்ப்பது நமக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஆனால், அதையே செய்யும் மனிதர்கள் மீது அவ்வளவாக அன்பு காட்டப்படுவதில்லை!
குடியேற்றம் என்பது ஒரு புதிய நிகழ்வல்ல; அது மேற்கத்திய நாடுகளில் மட்டுமே நிகழும் ஒரு நிகழ்வோ அல்லது பிரச்சனையோ அல்ல.
மேலும், மக்கள் இடம்பெயர்வதற்கும் அல்லது இடம்பெயர்க்கப்படுவதற்கும் ஏராளமான காரணங்கள் உள்ளன.
புலம்பெயர்ந்தோரின் பின்னணியில் உள்ள மனிதாபிமானத்தை நான் முன்னிலைப்படுத்த விரும்பினேன்; அதற்குக் காரணம், என் வாழ்வில் நான் பலமுறை குடியேறியிருக்கிறேன், மேலும் நான் ஐக்கிய ராச்சியத்திற்கும் ஒரு குடியேறியவள்.
அவரது கதாபாத்திரங்களின் அனுபவங்கள், வரலாற்று மற்றும் சமகால இடம்பெயர்வுப் போராட்டங்கள் இரண்டையும் பிரதிபலிக்கின்றன.
அர்மாண்டோ, லோலிடா மற்றும் தியோ ஆகியோர் தேசியம், எல்லைகள் மற்றும் சொந்தம் என்ற உணர்வு தொடர்பான சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர்.
கலையில் விளக்குகிறார்:
எனது தனிப்பட்ட அனுபவங்களையும், அத்துடன் ஆராய்ச்சி மற்றும் கற்பனையையும் நான் பயன்படுத்தினேன்.
எல்லைகள், குடியுரிமை மற்றும் அனுமதிகள் பற்றிய கேள்விகளால் ஏதோ ஒரு வகையில் பாதிக்கப்படாத ஒரு காதல் உறவு எனக்கு இருந்ததே இல்லை!
இந்த வகையில், லோலிதா, அர்மாண்டோ மற்றும் தியோ எதிர்கொள்ளும் இக்கட்டான சூழ்நிலைகள், என் இளமைப் பருவத்திற்கு மிகவும் பரிச்சயமானவை.
குரல்கள், மொழிகள் மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி
அவரது கதாபாத்திரங்களின் பன்மொழி மற்றும் பன்முகப் பண்பாட்டு வாழ்க்கை, கலையிலின் கதைசொல்லலுக்கு மையமாக விளங்குகிறது.
அவர் கூறுகிறார்: “எனது எழுத்துக்கள் அனைத்திலும், என் கதாபாத்திரங்களின் பன்மொழித் திறன்களை வெளிப்படுத்துவது எனக்கு மிகவும் முக்கியம்.”
நான் எழுதிய நாவல்களிலேயே மலையாளத்தை ஒலிபெயர்ப்பு செய்யாமல் எழுதிய முதல் நாவல் இதுதான். ஏனென்றால், லோலிதா தன் தாயுடன் ஆங்கிலத்தில் உரையாடும் சமூக வகுப்பைச் சேர்ந்தவள், மேலும் மணிப்பூரில் வளர்ந்ததால் அவளுக்கு இந்தியும் ஓரளவு பரிச்சயமாக இருக்கும்.
நான் மொசாம்பிக்கில் மூன்று ஆண்டுகள் வசித்தேன், போர்த்துகீசியம் பேசுவேன்.
அவளுக்குப் பரிச்சயமில்லாத மொழியான ஜெர்மன் மொழியில் எழுதுவதற்கு, தொழில்நுட்பமும் கூட்டு முயற்சியும் தேவைப்பட்டன:
நான் அந்தச் சொற்றொடர்களுக்கு கூகுள் மொழிபெயர்ப்பைப் பயன்படுத்தினேன், பின்னர் அவை அந்தக் காலத்திற்கும் இடத்திற்கும் பொருத்தமாக இருக்கின்றனவா என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள, ஜெர்மன் மொழி பேசும் ஒரு சக ஊழியரிடம் அவற்றைச் சரிபார்க்கச் சொன்னேன்.
1989-ல் கிழக்கு ஜெர்மனியைப் பற்றிய ஆய்வானது, கல்விசார் மூலங்கள், கதைசார் ஆய்வுகள் மற்றும் காட்சிசார் குறிப்புகள் ஆகியவற்றின் கலவையை உள்ளடக்கியிருந்தது.
கலையில் கூறுகிறார்: “மக்கள்தொகை மற்றும் கட்டிடக்கலை போன்ற சான்றுகளின் அடிப்படையிலான விவரங்களுக்கு, கல்விசார் கட்டுரைகளும் புத்தகங்களும் உதவியாக இருக்கின்றன.”
மட்ஜெர்மேன்கள் குறித்த தன்யா முல்லரின் ஆராய்ச்சி, நான் கதையில் இணைத்துக்கொள்ளக்கூடிய விவரங்களின் ஒரு வளமான ஆதாரமாக இருந்தது.
கதை ஆய்வுகளில் பெரும்பாலும் நேர்காணல் பகுதிகள் அல்லது நாட்குறிப்புப் பகுதிகள் போன்ற வார்த்தைக்கு வார்த்தையான தரவுகள் இடம்பெறும். இவை, அந்தக் காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த மக்களின் குரல்களை நீங்கள் 'கேட்க' உதவுவதோடு, உங்கள் உரையாடலுக்கும் துணைபுரியும்.
ஷீனா கலையில் கல்வி சாரா படைப்புகளையும் பரவலாக வாசித்தார், அவற்றிலிருந்து அவர் உத்வேகம் பெற்றார். சிவப்பு காதல் மாக்சிம் லியோ மற்றும் அன்னா ஃபண்டர்ஸ் எழுதியது ஸ்டாசிலாந்து சர்வாதிகார ஆட்சியின் கீழ் வாழ்க்கை குறித்த புரிதல்களுக்காக.
காட்சி ஊடகங்கள் விஷயத்தில் தனது எச்சரிக்கையான அணுகுமுறையை அவர் குறிப்பிடுகிறார்: “நான் எழுதும் போது எனக்கு வலுவான காட்சி உணர்வு இருக்கிறது, ஆனால், முரண்பாடாக, திரைப்படங்களைப் பார்ப்பது எனக்கு அவ்வளவு உதவியாக இருப்பதில்லை.”
ஆனால் நான் புகைப்படங்களைப் பார்ப்பதுண்டு, அவை உங்களுக்கு ஆராய்வதற்கு சில தடயங்களைத் தரக்கூடும்.
இருப்பினும், கடந்த காலப் புகைப்படங்கள், 1980-களின் கிழக்கு ஜெர்மனிப் புகைப்படங்கள் உட்பட, பெரும்பாலும் கருப்பு வெள்ளையாகவே இருக்கின்றன, மேலும் இது நிகழ்காலத்திலிருந்து ஒருவித அந்நிய உணர்வை அதிகரிக்கக்கூடும்.
ஆயினும், உங்கள் கதாபாத்திரங்கள் நிகழ்காலத்தில் வாழ்கிறார்கள், அவர்களுக்கு என்ன காத்திருக்கிறது என்று தெரியாது. அவர்களின் வாழ்வில் 'இது இயல்பானது' என்ற உணர்வைத் தக்கவைப்பதுதான் இதில் உள்ள சூட்சமம்.
மகளிர் பரிசு 2026-ஆல் அங்கீகரிக்கப்பட்டது
மற்றவர்கள் 2026 ஆம் ஆண்டுக்கான மகளிர் பரிசுக்கான நீண்ட பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளதால், இது தற்போது அங்கீகாரம் பெற்றுள்ளது.
தனது எதிர்வினை குறித்து அந்த எழுத்தாளர் இவ்வாறு ஒப்புக்கொள்கிறார்: “யாரோ தவறான எண்ணுக்கு அழைத்தது போல் உணர்ந்தேன், ஆனால் உண்மையில் தொலைபேசியின் மறுமுனையில் பேசியது எனது பதிப்பாசிரியர்தான்!”
அந்தச் செய்தி மனதில் பதிய பல நாட்கள் ஆனது.
அவரது தொழில் வாழ்க்கையின் இந்தக் கட்டத்தில், இந்த அங்கீகாரம் கூடுதல் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது:
என் முதல் நாவல் பிரசுரமானபோது எனக்கு 47 வயது. அதற்குள், நான் புறக்கணிப்பு, துன்புறுத்தல், அந்நியமாதல், இழப்பு ஆகியவற்றிலிருந்து மீண்டு, அன்பையும் மகிழ்ச்சியையும் கண்டடைந்திருந்தேன்.
என் எழுத்து என்னை வரையறுக்கவில்லை, ஆனால் அதற்காக வெற்றிகளுக்கான என் ஆர்வம் சற்றும் குறையாது!
நீண்ட பட்டியலில் இடம்பெற்று, அத்தகைய திறமையான பெண்கள் மற்றும் சிந்தனையாளர்களின் வரிசையில் இணைவது, ஒரு அற்புதமான, தவிர்க்க முடியாத அங்கீகார உணர்வைத் தருகிறது.
இந்தப் பரிசு தனது வாசகர் வட்டத்தை விரிவுபடுத்தி, எதிர்காலத் திட்டங்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் என அவர் நம்புகிறார்.
கலையில் மேலும் கூறுகிறார்: “நான் எதைப் பற்றி எழுத விரும்புகிறேனோ, அதில் நான் எப்போதும் உறுதியாக இருந்திருக்கிறேன் – எனது நாவல்கள் இங்கிலாந்து பதிப்புத்துறையின் 'தெற்காசிய' வகைப்பாட்டிற்குள் எளிதில் அடங்குவதில்லை.”
இதன் விளைவாக, பல நிராகரிப்புகளும் குறைந்த வெளிச்சமும் கிடைத்துள்ளன.
மகளிர் பரிசு வழங்கிய அங்கீகாரம், என் பாணியில் தொடர்ந்து எழுதவும், வாசகரை நம்பவும் எனக்குப் பெரும் ஊக்கமளித்துள்ளது.
பல்வேறுபட்ட அனுபவங்களையும் கண்ணோட்டங்களையும் வெளிக்காட்டும், வலுவான கதாபாத்திரங்களை மையமாகக் கொண்ட கதைகளைப் படிக்க விரும்பும் புதிய வாசகர்களுக்கு இந்த அங்கீகாரம் என் படைப்புகளை அறிமுகப்படுத்தும் என்று நம்புகிறேன்.
ஷீனா கலையிலுக்கு, மற்றவர்கள் இது ஒரு தனிப்பட்ட மற்றும் உலகளாவிய கதையாகும், அரசியல் கொந்தளிப்புகளுக்கு மத்தியில் இடம்பெயர்வு, காதல் மற்றும் மனித உறவுகளின் சிக்கல்களை வெளிப்படுத்துகிறது.
வரலாறு, ஆராய்ச்சி மற்றும் கற்பனை ஆகியவற்றை அவர் கவனமாகக் கலப்பது, அவரது கதாபாத்திரங்களுக்குத் தத்ரூபமான உயிரூட்டி, உலக நிகழ்வுகள் தனிநபர்களின் வாழ்வில் எவ்வாறு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது.
2026-ஆம் ஆண்டுக்கான மகளிர் விருதின் அங்கீகாரம் அவரது குரலுக்கு வலு சேர்த்ததோடு, கதை சொல்லும் அவரது அணுகுமுறைக்கும் அங்கீகாரம் அளித்துள்ளது. இருப்பினும், அந்த எழுத்தாளர் நேர்மையுடனும் நம்பகத்தன்மையுடனும் எழுதுவதில் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்துகிறார்.
அர்மாண்டோ, லோலிடா மற்றும் தியோ ஆகியோரின் வாயிலாக, வாசகர்கள் வரலாற்றின் ஒரு தருணத்தை மட்டுமல்ல, புதிய உலகங்களில் பயணிக்கும் மக்களின் நீடித்த சவால்களையும் மீள்திறனையும் அறிந்துகொள்கிறார்கள்.
இந்த நாவல், எப்போதும் மாறிக்கொண்டிருக்கும் உலகச் சூழலில் நாம் எவ்வாறு இணைந்திருக்கிறோம், இயங்குகிறோம், அன்பு செலுத்துகிறோம் என்பது குறித்த சிந்தனையைத் தூண்டி, மனதில் நீங்காத தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
ஏற்றுதல் ...