தெற்காசிய ஒலிகள் மற்றும் அதன் உலகளாவிய தாக்கம்

உலகளாவிய இசை ஒரு புதிய துடிப்பைப் பெற்றுள்ளது, மேலும் அது தெற்காசிய தாளத்திற்கு ஏற்ப துடிக்கிறது.

லாகூரில் இருந்து லண்டன் வரை, இந்த ஒலிகள் மைய நிலையை எடுத்து, எல்லைகளை சவால் செய்து, கலாச்சாரம் புவியியலால் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்பதை நிரூபிக்கின்றன.

எப்பொழுது அரூஜ் அப்தாப் 2022 ஆம் ஆண்டில் தனது 'மொஹபத்' பாடலுக்காக கிராமி விருதை வென்ற முதல் பாகிஸ்தானிய கலைஞர் என்ற பெருமையைப் பெற்ற அவர், ஒரு மாற்றத்தைக் குறித்தார்.

ஓர் ஆண்டிற்கு பிறகு, தில்ஜித் டோசன்ஜ் கோச்செல்லாவை பஞ்சாபி பெருமையின் கொண்டாட்டமாக மாற்றியது, மொழி, ஆற்றல் மற்றும் ஒலியை இசையின் மிகப்பெரிய உலகளாவிய மேடைகளில் ஒன்றிற்கு கொண்டு வந்தது.

இப்போது, ​​அவாரா போன்ற கலைஞர்கள் டிஜிட்டல் யுகத்தில் தெற்காசிய அடையாளம் எப்படி ஒலிக்கிறது என்பதை மறுவரையறை செய்கிறார்கள்.

அவரது இசை தியான R&B மற்றும் பாரம்பரிய இந்திய குரல் வரிகளுக்கு இடையில் வசதியாக அமர்ந்து, மில்லியன் கணக்கான ஆன்லைனில் எதிரொலிக்கிறது.

இவை தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தருணங்கள் அல்ல. தெற்காசிய ஒலிகள் மும்பை முதல் மன்ஹாட்டன் வரை பார்வையாளர்களை இணைக்கின்றன, கலாச்சாரங்கள் மற்றும் வகைகளுக்கு இடையில் சுதந்திரமாக நகரும் ஒரு தலைமுறை கலைஞர்களால் சுமக்கப்படுகின்றன.

பல தசாப்தங்களாக உருவாகி வரும் ஒரு ஒலியை உலகம் இறுதியாகப் புரிந்துகொள்கிறது.

இணைவு & குடும்பம்

தெற்காசிய தாக்கம் கொண்ட இசையின் எழுச்சி ஒரே இரவில் நிகழ்ந்துவிடவில்லை.

இது உலகமயமாக்கல், ஸ்ட்ரீமிங் வழிமுறைகள் மற்றும் தங்கள் சொந்த சொற்களில் தங்கள் ஒலி அங்கீகரிக்கப்படுவதைக் காணத் தீர்மானித்த புலம்பெயர்ந்தோர் ஆகியவற்றின் விளைவாகும். பதிவு லேபிள்கள் கவனம் செலுத்துகின்றன.

ஏப்ரல் மாதத்தில், வார்னர் மியூசிக் குரூப் 5 ஜங்ஷன் ரெக்கார்ட்ஸை அறிமுகப்படுத்தியது, இது தெற்காசிய-ஈர்க்கப்பட்ட கலைஞர்களை வட அமெரிக்க பார்வையாளர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்துகிறது.

பில்போர்டு தலைமை நிர்வாக அதிகாரி மைக் வான் கூறினார்: “இது மெதுவாக உருவாகி வரும் ஒன்று.

"கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் இந்த வளர்ச்சி வேகத்தை நாங்கள் காணத் தொடங்கினோம், ஏனெனில் அனைத்து தொழில்நுட்பம், வளர்ந்து வரும் ரசனைகள் மற்றும் புலம்பெயர்ந்த பார்வையாளர்களின் செயல்படுத்தல்."

5 ஜங்ஷனின் பொது மேலாளர் ஜூர்கன் கிரெப்னர் கூறுகையில், இந்த லேபிள் அர்ப்பணிப்புள்ள வீட்டு பார்வையாளர்களைக் கொண்ட கலைஞர்களை இலக்காகக் கொண்டது.

இந்தியாவில் நம்பர் 1 பாடல் "ஸ்பாட்டிஃபையின் உலகளாவிய தரவரிசையில் தானாகவே முதல் 20 இடங்களுக்குள் இடம் பெறும்" என்று அவர் கூறினார்.

தரவு அவரை ஆதரிக்கிறது.

அவாராவின் ஸ்பாட்டிஃபை கேட்போர் எண்ணிக்கை நவம்பர் 2024 முதல் 250% க்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது. அவரது நிலையான உயர்வு பல்வேறு கலாச்சார ஒலிகளுக்கான வளர்ந்து வரும் ஆர்வத்தை பிரதிபலிக்கிறது.

கிரெப்னர் தொடர்ந்தது போல, கூட்டுறவும் விரிவாக்கத்திற்கு மையமாக மாறியுள்ளது:

"அந்தச் சந்தைகளில் உண்மையில் வெற்றி பெறுவதற்கான ஒரே வழி ஒத்துழைப்பதே."

பரிமாற்றம், ஆர்வம் மற்றும் தொடர்பு மூலம் கலாச்சாரம் எவ்வாறு பரவுகிறது என்பதைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு மாதிரி இது.

உலகம் முழுவதும், இவை கூட்டுப்பணிகளாக பலன் தருகிறார்கள்.

நோரா ஃபதேஹியின் 'பாம்பு' ஜேசன் டெருலோ UK மற்றும் கனடாவில் Spotify தரவரிசையில் முதல் 20 இடங்களுக்குள் நுழைந்தார். திறமையும் லட்சியமும் வாய்ப்பை சந்திக்கும் போது அடையாளம் எவ்வாறு திரவமாக மாறும் என்பதை அவரது பின்னணி பிரதிபலிக்கிறது.

பாலம் கலாச்சாரங்கள்

நோரா ஃபதேஹியின் வாழ்க்கை, வீட்டோடு இணைந்திருக்கும்போதே தொடர்ந்து எல்லைகளைக் கடந்து செல்லும் நவீன தெற்காசியப் பயணத்தைப் படம்பிடித்து காட்டுகிறது.

அவள் சொன்னாள் அசோசியேட்டட் பிரஸ்: "நான் இன்று இருக்கும் நிலைக்கு இந்திய பார்வையாளர்களே காரணம். எனவே நான் என்னை ஒரு உலகளாவிய கலைஞனாக மாற்றிக்கொள்ளும் அதே வேளையில், அவர்களையும் என்னுடன் அழைத்து வருகிறேன்."

நோரா கனடாவிலிருந்து இந்தியாவுக்கு புறப்பட்டு, இந்தி கற்றுக்கொண்டு, கிடைத்த ஒவ்வொரு வாய்ப்பிலும் தேர்வு எழுதினார்.

இப்போது, ​​அவர் ஒரு சர்வதேசப் பெயராகிவிட்டார், அவரது தன்னம்பிக்கை மற்றும் கலாச்சார பெருமையின் கலவையைப் புரிந்துகொள்ளும் பார்வையாளர்களுக்காக நிகழ்ச்சி நடத்துகிறார்.

இந்தக் கதைகள் ஒரு நீண்ட வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

1960களில், சித்தார் கலைஞர் ரவி ஷங்கர் மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு இந்திய பாரம்பரிய இசையை அறிமுகப்படுத்தினார், தி பீட்டில்ஸ் மற்றும் ஜான் கோல்ட்ரேன் போன்ற கலைஞர்களைப் பாதித்தார்.

பல தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, அதே பன்முக கலாச்சார ஆர்வம் இன்றைய தெற்காசிய படைப்பாற்றல் அலையை உந்துகிறது.

தெற்காசியாவின் பாரம்பரிய இசையின் பெரும்பகுதி ஆன்மீக வெளிப்பாட்டின் ஒரு வடிவமாக உருவானது என்று ஹாஃப்ஸ்ட்ரா பல்கலைக்கழகத்தின் இசைத் துறையின் தலைவரான பேராசிரியர் பிரான்செஸ்கா காசியோ விளக்கினார்.

நவீன உலகளாவிய பாப்பாக அதன் மாற்றம், அது எவ்வளவு தகவமைப்பு மற்றும் நீடித்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.

மைக் வான் குறிப்பிட்டது போல்: “கலைஞர்கள் இப்போது தங்கள் ரசிகர்களுடன் நேரடி தொடர்பைக் கொண்டுள்ளனர்.

"உங்களிடம் இப்போது 10 வினாடிகள் அல்லது அதற்கும் குறைவான நேரத்தில் திருத்தப்பட்ட கிளிப்புகள் உள்ளன, அவை மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன, அவை வைரலாகலாம்."

உலகளாவிய ஒலிகளுக்கு இந்த வெளிப்படைத்தன்மையை இயக்குபவர்கள் ஜெனரல் இசட் மற்றும் ஜெனரல் ஆல்பா என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

சமூக ஊடகங்களின் அணுகல் தெற்காசிய இசைக்கலைஞர்கள் கேட் கீப்பர்களைத் தவிர்த்து, பார்வையாளர்களை நேரடியாகச் சென்றடைய முடியும் என்பதாகும்.

ஒரு டிக்டாக் பாடல் துணுக்கு, ஒரு யூடியூப் அமர்வு அல்லது ஒரு ரீமிக்ஸ் இப்போது ஒரு ராகம் அல்லது டோல் பீட்டை மில்லியன் கணக்கானவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்த முடியும், இல்லையெனில் அதை ஒருபோதும் கேட்டிருக்க முடியாது.

வேர்களை மீட்டெடுத்தல், ஒலிகளை மறுகற்பனை செய்தல்

அவாராவின் இசை, பல தெற்காசிய படைப்பாளிகள் தங்களைக் கண்டுபிடிக்கும் இடைப்பட்ட இடங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது, இரண்டு கலாச்சாரங்களைச் சேர்ந்தவர்கள், ஆனால் இருவராலும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.

ஜார்ஜியாவின் மரியெட்டாவில், அவர் "ஒருபோதும் பழுப்பு நிற சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லை, ஆனால் ஒருபோதும் அமெரிக்க சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லை" என்ற உணர்வோடு வளர்ந்தார்.

அவள் மேலும் சொன்னாள்: "நான் நிறைய வெள்ளையர்களையும், என்னைப் போல தோற்றமளிக்காதவர்களையும் சுற்றி இருந்தேன், மேலும் நான் என்னுடைய பல பகுதிகளை நிராகரித்தேன்."

அவரது வரவிருக்கும் ஆல்பம், மாரா, அந்த ஆராய்ச்சியைத் தொடர்கிறது. இது இந்திய குரல் ரிஃப்களை ஸ்பானிஷ் கிடார், ரெக்கே தாளங்கள் மற்றும் ஆத்மார்த்தமான மேற்கத்திய மெல்லிசைகளுடன் கலக்கிறது, இது அவரது வாழ்க்கையை பிரதிபலிக்கிறது.

அவாரா தொடர்ந்தார்: “நான் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒன்றை உருவாக்க முயற்சிக்கிறேன்.

"நான் சிறுவயதில் கற்றுக்கொண்டவற்றின் தாக்கங்களிலிருந்து வரும் இந்த விஷயங்களைக் கொண்டு ஒரு புதிய வகையை உருவாக்க முயற்சிக்கிறேன்."

புலம்பெயர்ந்த நாடுகளில் பலருக்கும் இது பரிச்சயமான ஒரு உணர்வு: உங்களின் ஒவ்வொரு பதிப்பையும் பிரதிபலிக்கும் ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும் என்ற உந்துதல்.

இந்தக் கலைஞர்களுக்கு, இசை மொழிகள், தலைமுறைகள் மற்றும் கண்டங்களுக்கு இடையே ஒரு பாலமாக மாறுகிறது.

இங்கிலாந்தின் நிலத்தடி தேசி இசைக் காட்சியிலிருந்து அமெரிக்காவில் சுதந்திரமான பஞ்சாபி மற்றும் தமிழ் கலைஞர்களின் வைரலான எழுச்சி வரை, உத்வேகம் தடுக்க முடியாதது.

இந்த இசைக்கலைஞர்கள் இனி உலகின் ஒப்புதலுக்காகக் காத்திருக்கவில்லை; அவர்கள் அதை தங்கள் சொந்த சொற்களில் வரையறுக்கிறார்கள்.

தெற்காசிய ஒலிகளின் உலகளாவிய எழுச்சி என்பது பிரதிநிதித்துவத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; தொழில்துறையால் அல்ல, மக்களால் இயக்கப்படும்போது கலாச்சாரம் எவ்வாறு நகர்கிறது என்பதற்கான சான்றாகும்.

அரூஜ் அஃப்தாபின் அமைதியிலிருந்து தில்ஜித் தோசன்ஜின் ஆணவம் மற்றும் அவாராவின் பரிசோதனை வரை, இந்தக் கலைஞர்கள் நவீன இசையின் தாளத்தை மறுவடிவமைத்து வருகின்றனர்.

அவர்களை இணைப்பது பாரம்பரியத்தை விட அதிகம். அது ஒரு பகிரப்பட்ட நம்பிக்கை, வேறொருவரின் வகையைப் பொருத்த அவர்கள் யார் என்பதை எளிமைப்படுத்த மறுப்பது.

புதிய தலைமுறையினர் கதையின் கட்டுப்பாட்டை எடுத்துக் கொள்ளும்போது, ​​தெற்காசியாவிலிருந்தும் அதன் புலம்பெயர்ந்த மக்களிடமிருந்தும் வெளிவரும் ஒலி இடத்திற்காகக் காத்திருக்கவில்லை; அது அதை உரிமை கோருகிறது.

தன்னம்பிக்கையுடன், எல்லையற்ற மற்றும் உயிருடன், உலகளாவிய இசையின் எதிர்காலம் இப்படித்தான் ஒலிக்கிறது.